Blinker en de bezemstaf van de Belleheks EricBlinker en Nelle nemen deel aan de jaarlijkse dropping van de Kruisemse Heemkundige Kring. Die lijkt letterlijk en figuurlijk in het water te vallen, zeker wanneer onze twee helden ook nog eens verdwalen. Tot ze, net zoals in een sprookje, in het donkere bos een lichtje zien en ze toevallig op een Wiccafeest belanden. Maar Toeval bestaat niet. Het Lot geeft je vaak een duwtje in de rug. Dit duwtje valt hier wel erg letterlijk te nemen, want Nelle
Afdalend in zichzelf ontdekt ze dat de behandeling haar diepste angst oprakelt: niet meer weten wie je bent
soms pijnlijke anekdotes
De rivier van Herakleitos bespreekt de geschiedenis van de westerse wijsbegeerte met Russells omschrijving als rode draad
Hij ziet ons als onbegrijpelijke monsters vol tegenstrijdige verlangens en instincten… maar beklemtoont tegelijk de grootsheid van ons denken
folkloristische figuur werd achtergelaten die niets met de overvallen lijkt te maken te hebben
Op een bloedhete dag in juli arriveert een onbekende man in een Toscaans stadje
Van de kleine intieme cirkels van de persoonlijke levenssfeer tot de almaar grotere cirkels van de universiteit
as van Oidipous is een verweving van twee verhalen die op het eerste gezicht sterk uiteenlopen
Het is tijd religie niet meer met respect te behandelen alsof het iets waardevols is
Het voelt als een bevrijding
Ze voert in het geheim een lijkschouwing uit en ontdekt dat de professor vergiftigd is
Vandaar dit pleidooi voor atheïsme als basis voor de moraal
